Een tweeling is zo leuk!

Geschatte leestijd: 4 minuten

Als ik met de jongens in de kinderwagen door de stad loop, lijk ik soms echt een attractie. Ik ging laatst naar het hoogwater kijken en ik trok haast nog meer aandacht dan de Waal. Er zijn veel mensen die iets vinden van een tweeling. Sommige zeggen: “Oh wat leuk, een tweeling, maar wel veel werk”. Of ze zeggen iets in de strekking van: “Oh, wat zwaar” of “Hoe doe je dat?”.

Ik kwam die dag bij de Waal ook een vrouw tegen, die tegen me zij: “Wat een rijkdom, geweldig. Je bent een rijke vrouw”. Zo voelt het inderdaad, want een tweeling is zo leuk!

Vroeg je buik showen

Mijn buik met 19 weken toen ik zwanger was van mijn tweeling.
Mijn buik met 19 weken.

Het begint al tijdens de zwangerschap! Als je net zwanger bent en een beetje op mij lijkt, zou je het wel van de daken willen schreeuwen. Het leuke van zwanger zijn van een tweeling is dat ik dat niet hoefde, het was al snel te zien. Met elf weken droeg ik positiekleding omdat ik mijn broeken niet meer dicht kreeg en met dertien weken had ik zelfs al een buik die onmiskenbaar toonde dat er twee kleine baby’tjes in de maak waren. Ik vergeet nu voor het gemak de misselijkheid even, ik vond het zo leuk om mijn zwangere tweelingbuik te showen!

Dubbel zoveel kleding uitzoeken

De waslijst aan spullen die je voor een baby moet hebben, laat staan voor een tweeling, kan wat overweldigend zijn. Dat geef ik toe. Maar ik vond kleding shoppen wel erg leuk! Ik zocht naar setjes die niet hetzelfde waren, maar wel bij elkaar pasten. Ik vond het zo leuk dat ik voor mijn tweeling niet hoefde te kiezen welk setje ik wil, maar ze allebei kon kopen. Ik had tenslotte het excuus: “maar het zijn er twee!”

Twee setjes kleding voor een tweeling

Baby’s vergelijken

Al hoor je nog zoveel: “elk kind is anders”, je gaat als ouder toch vergelijken. Als je meer kinderen hebt, vergelijk je ze met elkaar. Misschien vergelijk je je kinderen met hun vriendjes, of met neefjes en nichtjes. Mijn tweeling ben ik tot nu toe vooral met elkaar aan het vergelijken en dat is stiekem best leuk. Dat begon al toen ze net geboren waren, aangezien het een eeneiige tweeling is, gingen we op zoek naar kleine verschillen. We dachten eerst moedervlekjes te zien, maar die verdwenen. Baby J was wat roder na de geboorte, maar ook dat verdween. Nu ze iets ouder zijn geworden, zien wij steeds meer verschillen. Gelukkig maar!

Ook in hun ontwikkeling zien wij duidelijke verschillen. Dat begon al in het ziekenhuis: de een mocht eerder uit de couveuse, terwijl de ander sneller groeide. Baby J ontdekte het omrollen, terwijl Baby L bezig was met zijn stemmetje ontdekken. Ik ging met hun papa zelfs weddenschappen afsluiten: welke baby zou het eerste…

Maar die leuke tweeling van mij heeft me daarin nu al voor de gek gehouden! Omdat Baby J het eerste was met rollen van buik naar rug, had ik verwacht dat hij ook eerder van rug naar buik zou gaan. Maar het blijkt Baby L die dat trucje het eerste doorheeft! Hij lijkt ook al te willen kruipen, maar ik durf nu de weddenschap niet meer te maken dat Baby L ook daadwerkelijk de eerste zal zijn die kruipt.

De tweeling gaat elkaar ontdekken

Toegegeven, ik voelde me de eerste weken weleens onzeker. Je kent vast wel van die filmpjes en foto’s van pasgeboren tweelingen, innig verstrengeld en genietend van elkaar. Doordat mijn jongens te vroeg geboren waren en allebei de couveuse in moesten, hadden wij dat niet. Ook de eerste weken thuis, leken ze elkaars aanwezigheid niet echt op te merken. Alleen als ze elkaar wakker huilden.

Inmiddels hebben ze elkaar allang ontdekt en merken wij dat vooral Baby J zijn broertje enorm kan missen. Ze kunnen breeduit naar elkaar lachen, kijken wat de ander doet en ’s ochtends in bed liggen ze samen uitgebreid te lachen en te brabbelen. Ik geniet zoveel van mijn tweeling als ik zie hoe leuk ze het samen hebben. Ik kijk uit naar wat de toekomst met ze brengt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *